"Je bent uitbehandeld..."

Onderstaande aanvraag is een goed voorbeeld van wat gemiddeld in mijn inbox landt. 

“Dag Sofie, Via een collega van mijn vriend ben ik bij jou (en jouw uitgebreide website) terechtgekomen. Korte schets: Ik sukkel al 12 jaar met verschillende darmklachten: van krampen, diarree, tot constipatie, winderigheid en een opgeblazen gevoel.
Volgens de traditionele geneeskunde ben ik uitbehandeld en moet ik er maar mee leren leven.
Lactose heb ik tot op heden uit mijn leven verbannen omdat mijn lichaam daar heftig op reageert.
Mijn klachten laaien de laatste maanden weer fel op en ik ben de klachten en pijnen moe.
In november deed ik een bioresonantietest (meer holistische / chinese geneeskunde) en daar heb ik wel heel wat meer informatie gekregen over waar mijn lichaam niet goed tegenkan, onder andere: gluten lactose pindanoten, tomaat, curry, zonnebloem -en biergisten, glutamaten (E620 tem E650),... Natuurlijk komt er meer uit het verslag over de werking van mijn hele lichaam, te veel om hier op te noemen... Maar hoe ga ik hier nu mee aan de slag? Daar loop ik compleet op vast.
Ik ben dus op zoek naar begeleiding van een diëtist die in deze holistische benadering (en bovenstaande zaken) geloofd, en denk dat jij me daarmee kan helpen. Nu vroeg ik me af, als je dit leest, kom ik beter bij jou langs in een persoonlijk 1-1 traject bij jou of zou ik ook gebaad kunnen zijn bij jouw Gut Reset vip traject via je website? Ik weet niet zo goed wat de beste eerte stap is voor mij. Bedankt alvast voor je antwoord. Met vriendelijke groeten, X”

Laten we dit bericht even analyseren! 😉

Ten eerste rijzen mijn haren ten berge van alle dokters en “specialisten” die mensen het verdict geven dat ze uitbehandeld zijn.
Dit is geen terminale kankerdiagnose he, de dame in kwestie heeft (voor zover ik hier uit kan opmaken) simpele spijsverteringsklachten.
Een constructief antwoord zou kunnen zijn “Wij kunnen persoonlijk niks voor je doen maar misschien kunnen andere therapeuten iets bijdragen. Zoek gerust zelf verder en succes op je pad.”

Neen. De uitspraak “daar zal je mee moeten leren leven” klinkt voor veel mensen als “er is geen hoop meer” en “je bent gewoon niet meer te redden”.
Emoties: wanhoop, kwaadheid, frustratie, verdrietig, zich helemaal verloren voelen.
Velen nemen dat naar waarheid en passen hun (sociaal) leven aan hun klachten aan, in plaats van de klachten aan te pakken en terug te leven. Ik denk dan nog niet aan hoeveel chronische aandoeningen de maatschappij kosten.

De artsen die zo’n zaken zeggen, die lijken te denken dat zij God almighty zijn (??) en dat, als zij het met hun oneindige kunde, kennis en wijsheid niet kunnen oplossen, dan bestaat er geen enkele kans dat er andere mensen op aarde rondlopen met hersencellen die andere info bevatten dan die van hen.
Info die wél een verschil kan maken.
Interessant level van ego, ervan overtuigd zijn dat je zelf alles weet over iets. 
Zou ik persoonlijk nooit durven claimen alvast. Dat is nu eenmaal niet realistisch om te stellen.

Ten tweede verslik ik mij ook vaak in hoe GIGANTISCH VEEL GELD mensen uitgeven aan onderzoeken en dan nog met de vraag komen “maar hoe ga ik hier nu mee aan de slag?”. 
En dan heb ik het over honderden tot vele duizenden euro's he.
Mijn idee is dan dat de therapeut of dokter die je die onderzoeken heeft aangereikt, in staat zou moeten zijn om je constructief op te volgen. Om samen met jou, op basis van die resultaten, een plan van actie uit te denken.
Want de cliënt is doorgaans overweldigd door alle onderzoeksresultaten.
Je kan mensen (die hier niet voor opgeleid zijn) niet wandelen sturen met gewoon de droge info over wat er fout gaat in hun lichaam en de opsomming van alle voedingsmiddelen waar ze positief op getest hebben en de woorden “oké dus dat mag je allemaal niet meer eten”.
Niet alleen worden mensen hier absoluut niet blij van,
dat getuigt ook van weinig inzicht in het helen van de spijsvertering want dat is niet hoe het werkt; gewoon alles vermijden dat op het lijstje staat. 
Dat kan een begin zijn, maar de hoofdzaak is altijd helende voedingsmiddelen invoegen. Zodat je die waslijst van voedingsmiddelen kan gaan inkorten, niet langer maken of ze gewoon de rest van je leven niet meer eten. Niet alleen word  je daar niet gelukkiger van, dat is ook gewoon niet nodig.

Ten derde, ALS er dan iets van behandelingsprotocol komt, is het doorgaans een lijst van minstens 10 supplementen. Ergens tussen de 10 en de 20, in mijn ervaring. 

Dat noem ik niet holistisch werken.
Dat is gewoon de klassieke “we stellen een diagnose en koppelen daar medicatie aan”-manier van denken maar dan met ‘supplement’ op de plaats van ‘medicatie’.

Helpt die lijst aan supplementen? Soms wel wat, zeker en vast. Ze kosten je ook wel een vermogen.
En je kan ze niet blijven nemen, dat kan nooit de bedoeling zijn.
Misschien heb je iets langere tijd wel nodig ter ondersteuning, dat kan prima. Maar mensen blijven in mijn ervaring vaak nog met klachten zitten. Logisch aangezien er nog niet gefocust is op wat wel nodig is.

De moraal van het verhaal is dat die behandeling nog steeds niet holistisch is, al wordt daar vaak heel luid over geroepen.

Het punt is…
Als je niet naar mensen hun basis voeding (de bulk van wat in je maag-darmstelsel terecht komt!) kijkt, niet naar levensstijl, emotionele beleving, hun werk- en leefomgeving, zenuwstelsel, dynamieken die je cliënt heeft met de mensen rondom hen,… kijkt (om nog maar te zwijgen over hun relatie met zichzelf), dan ben je niet holistisch aan het werken.
Dan ben je mensen nog niet echt duurzaam aan het helpen.

Ik ga niet claimen dat ik iedereen 100% gezond en aligned krijg.
Dat is mijn werk niet, je eigen heling is je eigen verantwoordelijkheid.
Ik luister naar mensen en informeer ze over wat volgens mij constructieve volgende stappen zouden zijn. We communiceren, we overleggen wat haalbaar is, ik daag ze wat uit, zij komen doorgaans tot de conclusie dat het niet zo moeilijk is als ze oorspronkelijk dachten.
...Dat de clue niet is om nu maar even een zo streng mogelijk dieet te volgen en tegen veel weerstand in te gaan.

Genezen heeft vele lagen en voeding is één laag daarvan. Albeit vaak wel een heel belangrijke.

En ja, dat alles begint nog steeds in je darmen. Daarom vind ik dat holistische gezondheid nog steeds begint in je darmen. Zelfs al lijken je klachten niet meteen van daar te komen. Als ze chronisch zijn, is de kans bijzonder groot dat ze voortkomen uit laaggradige ontstekingen en die beginnen... Tadaa. In je darmen.

Wat dat informeren betreft, je kan op 14 januari terecht in mijn masterclass Darmklachten & zware metalen. Ik kijk er heel erg naar uit om terug een live masterclass te kunnen geven na enkele maanden afwezigheid!
En jij kan zelf veel komen bijleren zodat je verder kan denken dan die dokters hierboven in de aanvraag met hun gigantisch beperkende mindset. 😉